با تو آسمانی خلق خواهم کرد و کمانی به بزرگی یک خشم و چشمه بزرگی به وسعت خیالهای آویزان به سقف کاهگلی ام ، همیشه با خود فکر می کردم تا کی از عرض زمین به پهن دشت عشق سفر کنم و آن میکده را که شرابش خون است ویران کنم ، نه خیالی بیهوده است من و شاید شما هم نتوانی عاشق باشی و این پیروزی فقط شرطش کلمه ای یک بخشی بنام عشق است.

با تو آسمانی خلق خواهم کرد و پرندگانی که آرزو ها را به صاحبانشان برسانند تا هیچ آرزوئی در دل هیچ گرفتاری نماند .

با تو آسمانی خلق خواهم کرد و ابرهای کومولوس از جنس تن پریان تا پایان هر انتظار بر تختی از عشق تکیه کنی .

با تو آسمانی خلق خواهم کرد و دریائی به رنگ آبی و ماهیانی آکواریومی وحلزونی با پوستینی سخت در مقابل خرچنگهای بزرگتر ، و مرجانهائی برنگ سفید و سنگفرشهای پهنی که استراحتگاه سفره ماهیان می باشد .

با تو حتی زمین را هم خلق می کنم و به شرطی که تو هم زمینی فکر کنی و سبزه زارهایی که تا چشم کار می کند پلک هایمان را نوازشگر است .

با تو در دل زمین آتشفشانی از محبت را فوران می کنم تا تخته سنگهای سیلابی را ذوب کند و هیچ دل سنگی باقی نماند ...